Bugun...


Ali Riza TAHSİNOĞLU


Facebookta Paylaş









YAŞAMIN DİNAMİĞİ: ÇOCUKLARIMIZIN EĞİTİMİNİ GELİŞTİRMENİN YOLU
Tarih: 01-08-2018 00:47:00 Güncelleme: 01-08-2018 00:52:00


Aile daima bir sığınak veya hapishaneden daha fazlasıdır; Çocukların bir toplumda nasıl yaşayacağını öğrendikleri bir insan ilişkileri okuludur.

 

Çocukları yetişkinliğe itmek, başkalarına göre bir dönem önceliği vererek hayatın kutsallığını ihlal ediyor. Ama eğer insan yaşamına gerçekten değer verirsek, her bir döneme eşit olarak değer veririz ve hayatın her aşamasına o aşamaya uygun olan eğitimi veririz. Çocukluğa değer vermek, onu mutlu bir masum dönem olarak görmek değil, çocukların hak ettiği önemli bir yaşam dönemi olarak görmek anlamına gelmez.

 

Erken akademik başarı için baskı, ancak çocuklar üzerinde hızlı büyümek için birçok çağdaş baskılardan biridir.

Stres, çocukların öğrenme becerisini ve öğretmenin öğretme yeteneğini bozar.

Çocuklar yetişkinlerle aynı şekilde öğrenmez, düşünmez veya hissetmez. Bu farklılıkları görmezden gelmek, çocukları yetişkin olarak tedavi etmek, gerçekten demokratik veya eşitlikçi değildir. Stres altında olan insanlar, kendileri, tepkileri ve duyguları, hidra-kafalı kaygıları ile kendilerinden emilirler. Onlar bir sözcük olarak, egosentrik olsa da, zorunlu olarak kibirli veya gururlu olmasalar da. Başkalarının ihtiyaçlarını ve ilgilerini düşünmek için çok az fırsata sahipler.

Ebeveynlerin çocuklarının erken okuma isteği, çocuklarının genel olarak hızlı büyümelerini sağlamak için iyi bir ebeveyn baskısı örneğidir. Bu baskı, çocuğun ihtiyacı ya da eğiminden değil, ebeveyn ihtiyacını yansıtır. Okumayı öğrenmek, bazı yazarların iddia ettiği gibi, konuşmak için öğrenme kadar kolay olsaydı, daha fazla çocuk kendi başlarına okumayı öğrenirdi. Baskı ile çevrelenmiş olmasına rağmen yapmamaları, okumayı öğrenmenin kendiliğinden veya basit bir yetenek olmadığını ileri sürmektedir. Bununla birlikte, çocukların çoğu, acele edilmedikleri takdirde kolaylıkla okumayı öğrenebilirler. Erken okuma, o zaman, hevesli bir okuyucu olmak için gerekli değildir, aynı zamanda başarılı profesyonellerin kim olacağının göstergesi de değildir. Diğer çalışmalar, okumaya başlamanın hayati öneme sahip olduğunu göstermiştir ki, çocuğun çocuğa okuma ya da zaman geçiren bir yetişkine bağlanmasıdır. 

Ebeveynler, çocuklarının söz konusu çocuklar için makul göründüğünden daha hızlı büyümesini istiyor görünmektedir. Çocuklar entelektüel olarak sorgulanmalı, ancak meydan okuma zayıflatıcı değil, yapıcı olmalıdır. Çocuğun erken okumaya zorlaması, basit bir aritmetik hala bir problem olduğu zaman, bir ergenin cebir alması için zorlamadan daha az değil, görev için entelektüel olarak hazırlanmamış bir genç için yıkıcı bir deneyim olabilir. Çocuklarımız bugün, kısmen okulda yetersiz çalışıyorlar, çünkü okul dışında öğrendikleri okulda öğrendiklerinden daha güncel olduklarını defalarca fark ettiler.

Okulların başarılarını, teşvik ettikleri insan türlerine değil, okuma skorlarındaki artışa bağlı olarak ölçüyoruz. Test, ödev ve sınıflandırma neden genç çocukları acele etsem diye sorabilirsiniz. Küçük çocuklar, yetişkinlerin hepsinin bildiğine ve hepsinin bildiğine inanır. Onları test, çalışma kitabı ve ev ödevi gibi hazır olmayan görevlerle karşı karşıya geldiğimizde, bu çocuklar kendilerini başarısızlıktan suçluyorlar. Hangi okulların çocuklara öğrettiği, diğer her şeyden çok, sonuçların ya da notların, derecenin, herhangi bir başarıda ne anlama geldiği varsayıldığından daha önemli olduğudur.

Erken yapılanma, hızlı büyümeye zorlanan çocukların, aceleyle geçtikleri dönemde diğer çocuklardan daha fazla kazanabildikleri zamandır, ancak daha yavaş gidebilir ve daha yavaş hareket edenlerle aynı yüksek başarı düzeylerine erişemezler. Anaokulu şimdi birinci sınıf için hazırlık ve çocukların harflerini ve sayılarını öğrendikleri bir yer olarak görülüyor. Birinci sınıf öğretmenler, akademik olarak ilerlemiş, ancak sosyal olarak olgunlaşmamış çocuklar ile uğraşmak zorundadırlar. Benim inancım, sosyal becerilerin akademik becerilerden daha önemli olduğudur. Birinci sınıfta başarılı olmak için çocuğun üç temel sosyal beceriye sahip olması gerekir:

 

1. Bir yetişkini dinleyebilmeli ve talimatları takip edebilmelidir.

2. Bir görevi başlatabilmeli ve kendi başına tamamlamaya getirebilmelidir.

3. Diğer çocuklarla işbirliği içinde çalışabilmeli, sıraya girebilmeli, sıraya girebilmeli ve paylaşabilmelidir.

Diğer yandan, sayı ve harflerini bilen, ancak bu sosyal becerilere sahip olmayan bir çocuk zor zamanlar geçirecek.

Bir çocuğun korunup korunmayacağına karar verirken, hatırlanması gereken önemli nokta, hazır bulunmanın çocuğun kafasında olmamasıdır. Hazırlık her zaman çocuk ile gireceği sınıf arasındaki ilişkidir. Bir çocuğun gireceği sınıfı bilmek, onun sosyal, entelektüel ve duygusal olgunluk düzeyini bilmek kadar önemlidir. İlkokul düzeyinde, çocuklar farklı öğrenme durumlarında ve günün farklı zamanlarında gördükleri bir yetişkinden yararlanırlar. Bu yetişkin onlara bireysel bütünlüğünü ve devamlılığını yansıtabilir. Çocuğun bu yansıması, bugün, çok fazla iki-ebeveynli çalışma ailesi ile ebeveynlerin bu rolü oynayamayacakları zaman, özellikle gereklidir. Rotasyon ile hiçbir öğretmen, çocuğu kendisine ayna olacak kadar iyi tanımamıştır. Çocukların tam güçlerini gerçekleştirmeleri için belirli bir miktar stres ve baskı önemlidir ve sağlıklıdır. Stres ve baskılar, bugün okullarımızın birçoğunda olduğu gibi, beklenti ve talepler aceleyle, stresli ve sağlıksız hale geldiğinde, uygunsuz ve sıradışı hale geldiğinde ortaya çıkar. Çocukların okuyabildiği, okuduklarını anlamadığı takdirde ne faydası vardır; ya da nasıl hesaplanacağını biliyorlar, nerede, ne zaman, ne hesaplamalıdır?

Çocuğun en çok ihtiyaç duyduğu şey, dünyanın güvenli bir yer olduğu, ihtiyaçlarının karşılanacağı ve dünyalarındaki yetişkinler tarafından korunacakları ve korunacakları sağlıklı bir duygudur. Temel bilgilerin öğrenilmesi, muazzam sayıda kural edinme ve bunları uygun şekilde uygulamayı öğrenme anlamına gelir. Çocukları akademik olarak aceleye getirmek, bu nedenle, çocukların temel matematik ve okuma becerilerini edinmede karşılaştıkları görevin büyüklüğünü göz ardı eder. Temelleri öğrenen entelektüel bir görevin gerçekten çocuklar için ne kadar harika olduğunu ve onlara başarıya ulaşmak için ihtiyaç duydukları zamanı vermesini takdir etmeliyiz.

Değişim ve duygusal aşırı yüklenmeler de vardır. Çocuklar ebeveynlerin kavgalarına kulak misafiri yaparken, sadece olumsuz duygulardan değil, aynı zamanda söylenenden de rahatsız olurlar. Kaba, karışıkça ve karışıklık, çocukları, hiçbir şekilde bulunmayabilecekleri korkular ve kaygılarla onlara aşırı yüklenerek strese sokar. Çocuklar bugün ebeveynlerin boşanması ile bağlantılı olarak en sık ayrılık yaşarlar. Boşanma çocuklara acele eder, çünkü onları olağan olaylar seyrinde ergenliğe ya da küçük çocukluğa kadar uğraşmak zorunda kalmayacakları ayrımlarla uğraşmaya zorlar. Neler olduğu ve niçin olduğu hakkında her zaman acı ve karışıklık vardır. Bu gerçek bir masumiyet kaybıdır: dünyanın, içinde yaşayabileceği iyi ve istikrarlı bir yer olduğuna dair örtük bir inancı kaybetmek, çocuğun temel güvenlik kaynağı olan ailenin her zaman orada olacağıdır.

Oyun “yaşam için hazırlık” olabilir. Oyun ayrıca estetik takdir için bir hazırlık olabilir. Çocuklara, iş için olduğu kadar saf oyun için de bir fırsat verilmelidir. Eğer yetişkinler bir çocuğun kendiliğinden ilgisinin bir ders için bir fırsat olduğunu düşünürse, çocuğun saf oyun için fırsatları önlenir. Evdeki veya okuldaki tüm gelişim seviyelerinde, çocukların oyunun uğruna oynayabilme şansı vardır. Bu oyunun, küçük çocukların sembolik oyunu olup olmadığı, okul çağındaki çocuğun kurallarına ve koleksiyonlarına sahip oyunların ya da ergenliğin daha karmaşık entelektüel oyunlarına, onlara katılmaları için zaman ve teşvik verilmelidir. Çalışan bir anne iseniz, çocuğunuzla geçirdiğiniz zamanın tadını çıkarın ve etrafta bulunmadığınız zaman veya gelecekte ayrılacağınız süreler hakkında endişe ederek onu ya da çocuğunu şımartmayın. Çocuklar şimdiki zamanda yaşıyorlar ve onlarla fiziksel olarak ne zaman olduğumuzu biliyorlar ama zihinsel değiller. Geçmişi ve geleceği düşünerek, hediyeyi kaybederiz ve çocuklarımız, etrafta olduğumuzda bile, bize sahip değildir.

Çocukları yetişkinliğe acele etmek, bir diğerine bir öncelik önceliği vererek hayatın kutsallığını ihlal eder. Ama eğer insan yaşamına gerçekten değer verirsek, her bir döneme eşit olarak değer veririz ve hayatın her aşamasına o aşamaya uygun olanı veririz. Çocukluğa değer vermek, onu mutlu bir masum dönem olarak görmek değil, çocukların hak ettiği önemli bir yaşam dönemi olarak görmek anlamına gelmez. Sonuçta, bir çocukluk, çocukların en temel insan hakkıdır.

Bu yazıyı okuduğunuz için teşekkür ederim. Umarım siz ve aileniz bundan faydalanırsınız. Lütfen bunu başkalarıyla paylaşmaktan çekinmeyin, ancak içeriği değiştirmeyin. Bu makale hakkında sorularınız varsa lütfen bize bildirin. Saygılarla



Bu yazı 1595 defa okunmuştur.

YAZARIN DİĞER YAZILARI

ÇOK OKUNAN HABERLER
YAZARLAR
FOTO GALERİ
  • Komik
    Komik
  • Bebişler
    Bebişler
  • Yurdum İnsanı
    Yurdum İnsanı
  • Fantastik
    Fantastik
  • ATATÜRK
    ATATÜRK
  1. Komik
  2. Bebişler
  3. Yurdum İnsanı
  4. Fantastik
  5. ATATÜRK
FOTO GALERİ
VİDEO GALERİ
  • KARSLILAR EDİRNE VALİSİNİ İSTİFAYA DAVET ETTİ.
    KARSLILAR EDİRNE VALİSİNİ İSTİFAYA DAVET ETTİ.
  • İSİAD DÜNYANIN EN BÜYÜK SANAYİ SİTESİNİ KURUYOR
    İSİAD DÜNYANIN EN BÜYÜK SANAYİ SİTESİNİ KURUYOR
  • IĞDIR İL KÜLTÜR MÜDÜRÜ OSMAN AYYILDIZ
    resim yok
  • DÜNYA KARAPAPAK TÜRKLERİ KURULTAYI
    DÜNYA KARAPAPAK TÜRKLERİ KURULTAYI
  • BİZ KARAPAPAK TÜRKLERİYİZ
    BİZ KARAPAPAK TÜRKLERİYİZ
  • DÜNYA KARAPAPAK TÜRKLERİ azerbaycan
    DÜNYA KARAPAPAK TÜRKLERİ azerbaycan
  1. KARSLILAR EDİRNE VALİSİNİ İSTİFAYA DAVET ETTİ.
  2. İSİAD DÜNYANIN EN BÜYÜK SANAYİ SİTESİNİ KURUYOR
  3. IĞDIR İL KÜLTÜR MÜDÜRÜ OSMAN AYYILDIZ
  4. DÜNYA KARAPAPAK TÜRKLERİ KURULTAYI
  5. BİZ KARAPAPAK TÜRKLERİYİZ
  6. DÜNYA KARAPAPAK TÜRKLERİ azerbaycan
VİDEO GALERİ
YUKARI